SÈRMAT
 di Renzo Ferri Védar li cà vèci bagnadi 'd pióa con li fnestri lustri 'dmè j-òc' a dli putleti, e ascultar - adès ch'a sem §a ( §= s dolce) a metà fevrar - an ventu§èl cal sopia ( §= s dolce) e 'l tira cl'è na bèlésa, e po' dòp - quand l'è sira védar in al Po lu§ent ( §= s dolce) precipitar li stèli e admandàras se quest al sia propria an brut paes o se invece a sem nuàntar infingard ch'a n'al capem più, nuàntar sèrmidés. |