La me nona
Quand seri
putlet me nona la viveva in vial Rimembranse at fianc a la casa
da Nuvolari. L'era
propria na bela casa, granda, con an bel giardin davanti e an bel
ort dadrè; dü pian e an bel graner in doa d'inveran ic meteva
insiem a tanta altra roba anca i pom campanin. Andar in graner in
cl'epoca lì at sentevi al profum di pusè bon pom dal mond, che
purtrop ho mai pü trovà. A ghera anca na gran sartoria con tante
bele putele cle lavorava par me sie Noemi e Nella, le sarte
püsè famose da Mantova in cl'epoca. Tuta la casa la t'infondava rispet par la so
signorilità, la so elgansa, la so pulisia e la so organisasion
direta da me nona che, restada vedova giovna ancora, l'à
podì tirar avanti cla casa con tanta energia e inteligensa.
Me nona l'era na bela siora,
alta, sempar drita, sempar ben vestida ad negar e sempar seria
però con an gran cör. In cla casa a ghera sempar na gran
attività, però a ghera mia putlet e noaltar neò cuando a g'andavam
portavam a la nona an pò dla alegria cla gheva bisogn. Certo che
le poche volte che as trovavam tuti insiem l'era par me nona anca
na preocupasion parchè sempar fasevam na qual balosada. Mi a g'andavi spes a trovarla però
dovevi star atent a andarac ben pulì parchè se no, ciapavi sü
(e anca me madar); al problema l'era che a mi am piaseva trop
andar long i fos e sempar ac restava an qual toc at melma!.
Quand me cosina Milena da
Milan l'era in vacanse la gneva anca le a casa dla nona e insiem
ema fat tante sugade; la cosa pusè grasiosa e che sempar as
ricordema, l'è quando rivava in vial Rimembranse la Petronila.
L'era, asiem a Sosi, la gelatera püsè famosa a Mantova in
cl'epoca. Come la sentevam vegnar corevam da la nona e ac disevam
in italian: "NONNA, NONNA È ARRIVATA LA PETRONILLA !!"
e lé, sensa far na piega, la rispondeva sempar in veneto: "SALÜDELA!!".
Lí cominciava la nostra disperasion; corevam a la finestra e con
l'acquolina in boca la vedevam pasar con la so careta fin cla
vedevam pü; cuand po la rivava fin cuasi in fond a la via -e
noaltar avevam sa pers la speransa- la nona con na vos da
generala la sbraiava: "PETRONILAAAA!!" e lé, povareta,
cla conoseva sà al caratar da me nona, la tornava indrè e las
portava, par noaltar, al püsè bon e desiderà gelato dal
mond !. Ades anca noaltar sema noni e a ghema i
nostar neö; a son sicür però che se pasara davanti a casa na
Petronila, para i nostar neö ac saria mia l'entusiasmo ca ghevam
noaltar para an gelato. Sarà ca sema mia sta bon da insegnarag
ai nostar fioi l'entusiasmo dle cose püsè semplici e
bele? o sarà parchè ades la gioventù l'à
EVOLUSIONÀ? Mi ac credi mia.
Giorgio Forlin An mantovan in
dal mond , Lima dicembar 1999
Mantovaninelmondo© 1999-2002
All rights reserved
liberatiarts©Mantova Italy