LE BUGANDERE
Dadre dle case di ferovier a ghera an fos cal gneva dal lac. Al pasava atravers i giardini e in doa ghè le grote l'andava dentar in dan tombin e al gneva fora propria dadrè di ferovier. L'acua l'era pulida e a ghera na mucia at pes: tenche, pes gat, bransin`, gob, anguile, pes sol, bis, foraguadole e na mucia ad rane; a ghera anca dla ranina e bastansa melma che sla tla tocavi mia la sporcava mia l'acua.
L'era propria an bel fos, e cuand al rivava in vial Gorisia as meteva sota du bei tombin par traversar la strada. Da claltra part, prima da cominciar ancora al fos cal rivava fin a la ferovia, a ghera al post dle" bugandere". Lì in sal fond a ghera mia melma, a ghera dla gera e l'acua l'as manteneva pulida; le rivava con le so cariole piene ad roba da lavar, les meteva a cul buson insima le tavole e so a fregar, savonar, sbatar e lavar tut al gioran poarete! l'era propria come as dis a mantova "sgobar".
A mi e ai me fradei Sergio e Franco as piaseva trop andar a pescar e cal fos lì l'era cuel cal gheva pusè pes parchè ag rivava mia ancora al savon dle bugandere.
A ghera gnint da far, bisognava risciar! rivavam con la nostra guada e so a guadar in presia e metar al pes e le rane in dal sachel.
Purtrop l'acua sporca la rivava prest sota i tombin e a le bugandere e av podì immaginar cosa sucedeva. Le gneva su dla scarpada con al so baston da lavar i pagn
e con da cle parolase ca posi mia contar le gneva in diresion a novaltar con propria dle brute intension. Novaltar ca ia conocevam, catavam su la nostra roba e corevam da claltra part però l'era mia lo stes.
L'an pasà son andà a vedaral ai giardini; al ghe ancora con an fil d'acua tuta sporca e ho pensà a le povre BUGANDERE ca iema fate rabir tant! Le ghè pu ades però am piasaria vedarle ancora, anca slè an po tardi, para domandarag PERDON
An matoan in dal mond Giorgio Forlin Lima-Peru
Mantovaninelmondo© 1999-2002
All rights reserved
liberatiarts©Mantova Italy